من خود تو هستم در قالب یک دختر که از سرزمین سراسر نور و عشق آمدم ،

            بین راه تو را گم کردم

         کوچه کوچه ، خانه خانه ، آدم به آدم گشتم … نه اینان نبودن عشق من …

              قلبم را، وجودم را ، و هر آنچه اندوخته بودم از سرزمین نور ، آدمیان تشنه ربودند از من

                   هنگامی به تو رسیدم که لباس روحم را نیز دریده بودند

                        و من فراموش کرده بودم در پی چه چیز آمده بودم .

                تو آمدی که بوی خودم را می دادی ، تو آمدی که مملو بودی از نور و عشق …

                آری من عاشق شدم و نمی دانستم گمگشته ام را یافته ام …

                  اندک زمانی گذشت تا التیام یافتم و داشتن تو را باور کردم

            باران من تو بودی...

                     و اکنون می دانم نفس هایم ، تمامی امید هایم ، بهترین و زیباترین احساساتم

                         تویی و فقط با تو من همه چیز دارم …

    همین که هستی برایم کافیست ، نبودنت باورکردنی نیست ،

      هیچگاه حتی فکر رفتنت را هم نمیکنم....

دار و ندارم را بهار  از من بریدست

برگرد ، تنهایی امان از من بریدست

روزی مجالی داشتم گاهــــی بگریم

امروز آن را هم جهان از من بریدست

اکنون به دنبالِ رفیقی نیمه راهــم

آغاز راه آن مهربان از من بریدست

توفانی آمد آشیانم را به هم ریخت

آرامشـم را آشیـان از من بریدست

گیرم عقابـــم ، ای پرستوهای وحشی

آسوده باشید ، آسمان از من بریدست

توفان ! رها کن برگ های مرده ام را

دیریست مهـر باغبان از من بریدست

با سنگ روزی می گرفت از من سراغــــی

آن سنگ دل هم بی گمان از من بریدست

ابوالفضل صمدی

من نوشت: دلتنگی برای من اتفاق جدیدی نیست....اما نمی دانم جرا اینبار تحمل دیدنت را ندارم!!!

باران نوشت: همیشه فكر می كردم غرورت را درك می كنم اما نه اشتباه بود...............

دل نوشت: مرا در حسرتی ناتمام رها كردی... باز ببخشم؟؟

بهار نوشت: دوستت ندارم بهار........

می کَنم الفبا را ، روی لوحه  سنگی

واو مثل ویرانی ، دال مثل دلتنگی

بعد از این اگر باشم در نبود خواهم بود

مثل تاب بیتابی مثل رنگ بیرنگی

                                  " حسین منزوی "

--------------------------------------------------------------------

شعرنوشت: جهنـــــمی بپــــا میـــکند   دلــــــم   وقـــــتی
                 شـــــــعری بیــــــاید و        تــــو
                 میــــــان آن نبــــاشــــی...............!

دل نوشت: فال مان هر چه باشد -باشد   حالمان را دریاب...! 

دلتننگی نوشت: هنوز در بهت ان روزم كه دلت میخواست باشی

                         ولی نمی توانستی

                                حالا من مانده ام دلتنگ و 

                                    پـاهایی كه جرات أمدن  پـیش تو را ندارند....

                -----------------------------------------------------------------

به کلینیک خدا رفتم تا چکاپ همیشگی ام را انجام دهم، فهمیدم که بیمارم . . .

این مطلب یكی از شاهكارهای استاد احمد شاملو- هست...

توصیه میكنم با دقت بخونید  ....

                                        ---------------------------------------------

      این روز ها بهانه ای ندارم 

                    برای از تو گفتن
                                             برای تو سرودن

        تنها دل خوشی هایم را گرفته ای
                                                         با سکوتت...

        دلم سرد شده

                          بی قرار دلگرمی های توست!

                          اما

                                 تو
                                        بازهم سکوت می کنی...

                                                                                  از*فائزه*

------------------------------------------------------------------------------------------

خسته نوشت: خسته شدم بسكه دلم رنجید و خندیدم .....

========================================================

شعرنوشت: گاه گاهی که کنارت بنشینم کافیست قانعم بیشتر ازاین چه بخواهم از تو

                   گاهی از دور تو را خواب ببینم کافیست گله ای نیست من و فاصله ها همزادیم * محمد بهمنی*

دل نوشت:           من بی تو شعر خواهم نوشت…
                    تو بی من چه خواهی کرد؟
                          اصلا یادت هست که نیستم؟

ابن روزها دیگر هیچکس حالم را نمی پرسد

تنها تو بودی که غم نهفته در چهره ام را می دیدی
و با لبخند زیبایت حالم را می پرسیدی (خوبی؟)

این روزها در این قاب خستگی و دلتنگی
به مرور خاطرات با تو بودن زنده ام

این روزها شنیدن سلام از کسی غیر تو
حالم را میگیرد

 تا فرصتی برای شنیدن صدای تو ندارم دیگران چرا؟؟


این روزها دیگر در کلامم ضمیر جمعی نیست

یا منم    یا تو

عادت نکردم نه به بودنت نه به نبودنت


فائزه

    بیا سر در گریبان هم از دنیا بیاساییم

                من دل رفتن نداشتم

                   درخت خانه ات ماندم

          تو رفتن را دل دل نكن!

                ریزش برگ هایم آزارت می دهد!

محمدعلی بهمنی

========================

 شعرنوشت: گاهی شعر وادارم می كند خودم را بنویسم

و تازه

 اكنون بهار امد

همانی  كه من منتظرش بودم:

باران      سكوت      دفتری از خاطرات

و باز

خدایی كه مرا بی نوازش   باران   نخواست...

از:فائزه

تو یه روز بارونی

روزبه بمانی